آبله میمون | علائم، تشخیص، واکسیناسیون و درمان



رایج‌ترین راهنمای مطالعه آبله میمون برای اولین بار در سال 1958 کشف شد، درست زمانی که بیماری شبیه آبله در میمون‌هایی که برای تحقیق و مطالعه نگهداری می‌شدند مشاهده شد، از این رو اصطلاح آبله میمون به آن‌ها گفته می‌شود. نام بردند. اولین مورد انسان آبله میمون در سال 1970 در جمهوری دموکراتیک کنگو و پس از آن در سایر کشورهای آفریقای مرکزی و غربی گزارش شد. اما برای بررسی علائم، راه های انتقال و درمان این بیماری با ما همراه باشید. آبله میمون چیست؟ آبله میمون یک بیماری نادر ویروسی و مسری است که در اثر عفونت با ویروس آبله میمون یا آبله میمون ایجاد می شود. این ویروس متعلق به خانواده ارتوپاکس است که شامل آبله و آبله است. این ویروس عمدتاً در خارج از آفریقا و به افرادی که به خارج از کشور سفر می کنند یا حیوانات وارد می کنند، منتقل شده است که بالاترین میزان آن در کشورهایی مانند ایالات متحده، سنگاپور، قدرت اشغالگر اورشلیم و بریتانیا است. موارد بسیار کمی از آبله در سال های اخیر در سراسر جهان گزارش شده است، اما اکنون کشورهایی مانند بلژیک، آلمان، فرانسه، ایتالیا، اسپانیا، سوئد، پرتغال، بریتانیا، کانادا و ایالات متحده مواردی را گزارش کرده اند. پس از شناسایی بیش از 100 مورد آبله در اروپا، جلسه ای در سازمان بهداشت جهانی برگزار شد. منبع اصلی آبله میمون ناشناخته باقی مانده است و به نظر می رسد جوندگان و میمون های آفریقایی در انتقال ویروس و آلوده کردن انسان نقش دارند. در موارد شدید که معمولاً در کودکان اتفاق می افتد، بستگی به عفونت اولیه و وضعیت جسمانی کودک دارد و اگر فردی سیستم ایمنی ضعیفی داشته باشد، ممکن است درجات شدیدتری از بیماری را تجربه کند. میزان مرگ و میر ناشی از آبله میمون ها حدود سه تا شش درصد است. علائم و نشانه های آبله میمون علائم و نشانه های آبله میمون در انسان شبیه آبله است، اما می تواند خفیف تر باشد. این بیماری عمدتاً با تب، سردرد، گرفتگی و درد عضلانی و خستگی همراه است و تنها تفاوت با علائم آبله این است که آبله میمون با تورم و درگیری غدد لنفاوی همراه است. مدت زمانی که طول می کشد تا علائم از زمان عفونت ظاهر شوند، حدود 7 تا 14 روز است که در برخی موارد ممکن است به 15 تا 21 روز هم برسد. معمولا یک تا سه روز (یا بیشتر) پس از تب، بثورات پوستی را می بینیم که ابتدا روی صورت ظاهر می شود و به سایر نقاط بدن گسترش می یابد. پیشرفت ضایعات به صورت زیر خواهد بود: لک، جوش، تاول، چرک، برآمدگی های پوستی و پوسته پوسته شدن و فرد حدود دو تا چهار هفته تحت تاثیر قرار می گیرد. آبله میمون چگونه تشخیص داده می شود؟ به گفته اپیدمیولوژیست ها، دقیق ترین و بهترین راه برای تشخیص آبله میمون تهیه نمونه تاول های پوستی است. این نوع آزمایش باید توسط پرسنل متخصص از طریق تست PCR در آزمایشگاه انجام شود و ایمنی افراد کاملا رعایت شود. نمونه برداری از سطح ضایعه و آزمایش ویروس شناسی برای تشخیص آبله انجام می شود. برخلاف کرونا، ویروس تشخیص خاص کمی دارد. زیرا آزمایش های آنتی ژن و آنتی بادی در تشخیص این ویروس موثر نیستند. بنابراین هیچ راهی برای تشخیص این بیماری از طریق نمونه خون وجود ندارد. راه های انتقال آبله میمون آبله میمون زمانی منتقل می شود که از طریق انسان، حیوان یا اشیاء آلوده با ویروس در تماس باشید، در این صورت ویروس می تواند از طریق منافذ باز روی پوست، مجاری تنفسی یا غشاهای مخاطی چشم پخش شود. ، بینی و دهان وارد بدن می شود. آبله میمون همچنین می تواند از حیوان به انسان از طریق گاز گرفتن یا خراش، به طور مستقیم و غیر مستقیم از طریق تماس با مایعات زائد یا تماس غیرمستقیم با اشیایی مانند تخت و لحاف منتقل شود. توجه داشته باشید که آبله میمون می تواند موش ها و خرگوش ها را نیز مبتلا کند. انتقال آبله میمون از انسان به انسان اساساً از طریق قطرات تنفسی صورت می گیرد، اما از آنجایی که این قطرات نمی توانند بیش از چند فوت حرکت کنند، در صورت تماس طولانی مدت چهره به چهره با فرد آلوده، در معرض تماس قرار می گیرید. تماس مستقیم با مایعات یا مواد زائد یا حتی تماس غیرمستقیم با مواد این ضایعات از طریق لباس یا ملحفه های آلوده می تواند از دیگر راه های انتقال ویروس باشد. منبع اصلی آپاندیسیت ناشناخته باقی مانده است، اگرچه جوندگان آفریقایی می توانند نقش مهمی در انتقال ویروس به انسان داشته باشند. ویروسی که باعث آبله میمون می شود تنها دو بار از یک حیوان در طبیعت جدا شده است، اولین بار در سال 1985 در یک جونده آفریقایی به ظاهر بیمار در جمهوری گرمسیری کنگو، و بار دوم در سال 2012، ویروس از یک منگاب. یک میمون بزرگ (مرده) در پارک ملی تایلند در ساحل عاج جدا شد راه های پیشگیری از آبله میمون ها با رعایت یک سری نکات و اقدامات می توانید از ابتلا به ویروس آبله میمون جلوگیری کنید اقداماتی مانند: با حیوانات تماس نگیرید که ممکن است ناقل ویروس باشند، از جمله حیواناتی که بیمار هستند یا در مناطق آلوده تلف شده اند. با وسایلی مانند ملافه و ملحفه هایی که با حیوان بیمار تماس داشته اند تماس نگیرید. افرادی را که در تماس هستند قرنطینه کنید. ممکن است ناقل ویروس باشند. بهداشت فردی را رعایت کنید و بعد از تماس با افراد و حیوانات آلوده دست ها را بشویید. برای مثال حتما دست های خود را با آب و صابون یا محلول های دستی حاوی الکل بشویید. هنگام مراقبت از سینه از تجهیزات ویژه استفاده کنید. ck و افراد آلوده دو واکسن خاص به نام‌های ایمونومود و ایمونوکسین وجود دارد که برای پیشگیری از آبله میمون استفاده می‌شوند. درمان آبله میمون روشی برای تشخیص آبله میمون با نمونه برداری از ضایعات پوستی با استفاده از PCR است و در حال حاضر هیچ درمان و ایمنی اثبات شده ای برای آبله میمون و اقداماتی مانند واکسیناسیون برای کنترل ویروس در ایالات متحده وجود ندارد. آبله، داروهای ضد ویروسی یا واکسیناسیون ایمونوگلوبولین در نظر گرفته می شود. احتمالا همه شما تا به حال نام آبله میمون را شنیده اید، اما هنوز در مورد این بیماری جدید سردرگم هستید. آبله یک بیماری ویروسی جدید است که اخیراً شیوع و شیوع آن افزایش یافته است. ویروس آبله اولین بار در سال 1958 کشف شد و بیشتر موارد آن در کشورهای دارای جنگل های بارانی در آفریقا یافت شد. در ماه مه 2021، یک دامپزشک چینی بر اثر آبله درگذشت. از آن زمان تاکنون بیش از 100 مورد آبله میمون در اروپا توسط سازمان بهداشت جهانی گزارش شده است. مواردی از این بیماری در آسیا و حتی نزدیک ایران (امارات) نیز دیده شده است. باید دید شیوع ویروس آبله میمون چقدر می تواند خطرناک و موثر باشد. تاثیر واکسیناسیون بر آبله پرسنل پزشکی و اپیدمیولوژیست ها واکسیناسیون عمومی را بهترین راه برای جلوگیری از شیوع آبله می دانند. آنها همچنین توصیه می کنند افرادی که با افراد مبتلا به آبله مرغان تماس نزدیک دارند یا احتمال بیشتری برای دریافت آن دارند ابتدا واکسینه شوند و سپس سایر افراد نسبت به این بیماری مقاوم شوند. بر اساس داده ها و آمارهای موجود، لازم است راهکارهای سلامت هدفمند از طریق دولت ها برای کنترل بیماری در نظر گرفته شود. با توجه به اینکه آبله میمون بیماری نادری است و درمان خاصی برای آن وجود ندارد، باید تا حد امکان از ابتلا به آن پیشگیری کرد. شیوع آبله میمون در هفته های اخیر چقدر است؟ سازمان بهداشت جهانی موارد متعددی از آبله میمون ها از جمله کانادا، ایالات متحده، استرالیا و 9 کشور اروپایی را گزارش کرده است. علاوه بر این، بیش از 100 مورد مشکوک در سایر نقاط جهان گزارش شده است که احتمال شیوع بیشتر ویروس آبله را افزایش می دهد. به همین دلیل است که سازمان بهداشت جهانی آمادگی خود را برای این بیماری به بالاترین سطح رسانده است. به گفته محققان موسسه NHS در بریتانیا، این بیماری از نظر بالینی خفیف تا متوسط ​​است و بیشتر افراد در عرض 4 هفته بهبود می یابند. همچنین به گفته کارشناسان این موسسه، انتقال این بیماری آسان نیست و شیوع عمومی آن مانند کرونا بعید است. البته علت پیدایش و ظهور مجدد این ویروس پس از چندین دهه و منشأ آن در آفریقا مشخص نیست. با این حال، احتمالاتی برای اصلاح ژنتیکی در ویروس وجود دارد. تغییرات ژنتیکی در این ویروس نسبت به نسل قبلی ویروس که تقریباً منقرض شده بود، مسری تر شده است. مدیر اروپایی سازمان بهداشت جهانی هشدار داده است که خطر انتقال آبله میمون با فرا رسیدن فصل تابستان، افزایش سفر، تجمع و فعالیت های توریستی افزایش می یابد. زیرا گردشگران پس از پایان قرنطینه همه گیر کرونا تمایل بیشتری به سفر دارند. آبله میمون چقدر می تواند برای ما خطرناک باشد؟ به گفته متخصصان، آبله تا حد زیادی خود محدود شونده است و عوارض جانبی چندان شدیدی ندارد. با این حال، برخی از موارد شدید بیماری ممکن است رخ دهد، به خصوص در کودکان و افراد مبتلا به بیماری زمینه ای که به دوز اولیه عفونت نیز بستگی دارد. به خصوص بیماری های مرتبط با نقص ایمنی می تواند وضعیت را بدتر کند. از عوارض آبله می توان به ذات الریه، عفونت های جریان خون، عفونت های مغزی (آنسفالیت) و عفونت قرنیه اشاره کرد. بنابراین، شرایطی مانند از دست دادن بینایی، مرگ اعضای بدن و بیماری مزمن ریوی امکان پذیر است. میزان بروز این بیماری بین 2 تا 4 هفته است و طبق منابع میزان مرگ و میر آن حدود 10 درصد است. با این حال، سازمان جهانی بهداشت به 3 تا 6 درصد معتقد است و می‌گوید که سویه جدید این بیماری ممکن است متفاوت باشد. آیا ممکن است آبله میمون دوباره ما را قرنطینه کند؟ ویروس آبله به دلیل عوارض ناخوشایند و ترسناکی که ایجاد می کند بسیار آزاردهنده است و این روزها بسیاری از مردم در این فکر هستند که آیا این بیماری می تواند به طور گسترده گسترش یابد. این بیماری با هر دو نوع خفیف و شدید مشخص می شود. سویه های خفیف این بیماری در غرب آفریقا و سویه های شدیدتر در آفریقای مرکزی شایع تر است. علت تفاوت در شیوع و شدت بیماری هنوز ناشناخته است. چه استراتژی هایی برای آبله میمون ها موثر است؟ اکثر متخصصان از زمان ریشه کنی آبله میمون در دهه 1970 این بیماری را زیر نظر داشتند. آبله در ابتدا یک بیماری بسیار فراگیر و خطرناک بود که به لطف واکسیناسیون جهانی دیگر تهدیدی برای بشریت نبود. با این حال، مقامات بهداشتی توصیه می کنند که از بین بردن کامل آبله میمون نیز باید در نظر گرفته شود. از آن زمان تاکنون، آبله میمون بارها در نقاط مختلف جهان، بیشتر آنها در کشورهای آفریقایی تشخیص داده شده است. به عنوان مثال، در سال 2017، مقامات بهداشتی 500 مورد مشکوک و 200 مورد تایید شده آبله را گزارش کردند. ایالات متحده نیز چندین مورد از این بیماری را در سال 2003 گزارش کرد. انتقال این بیماری در ایالات متحده عمدتاً به دلیل تماس انسان با حیوانات خانگی بوده است. با این حال، مقامات بهداشت عمومی و متخصصان آمادگی نسبتا خوبی برای آبله میمون دارند. به عنوان مثال، یک روش خاص درمان ضد ویروسی برای آبله وجود دارد. ایالات متحده و برخی کشورهای دیگر نیز واکسن‌هایی را برای این بیماری ذخیره می‌کنند. کارشناسان همچنین می گویند افرادی که در کودکی واکسن آبله زده اند شانس بیشتری برای پیشگیری و مبارزه با این بیماری دارند. در پایان لازم به ذکر است که به گفته متخصصان احتمال ابتلا به آبله میمون کم است و نگرانی جدی در مورد این بیماری وجود ندارد. اما برای اطمینان و تصمیم گیری قاطع باید اطلاعات جدیدی در مورد این بیماری به دست آوریم. توصیه می شود نگران این بیماری نباشید و برنامه های کلی واکسیناسیون را تا حد امکان جدی بگیرید.

دیدگاهتان را بنویسید